به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، نمادهای الاغ و فیل نخستین بار در اواسط قرن نوزدهم میلادی ظاهر شدند و توماس نست، کارتونیست مجله «هارپرز» در فاصله سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۸۸۶، به رواج آن‌ها کمک کرد.
در آن دوران، کاریکاتورهای سیاسی صرفاً به گوشه‌ای از صفحات سرمقاله روزنامه‌ها محدود نمی‌شدند، بلکه قدرت واقعی برای تغییر افکار عمومی و جلب آرای رأی‌دهندگان مردد داشتند. این کاریکاتورها با تبدیل مفاهیم پیچیده به تصاویری ساده و قابل‌درک، پیام‌های سیاسی را منتقل می‌کردند. کاریکاتورها قدرت اثرگذاری داشتند و توماس نست استاد این هنر بود؛ هرچند بنا بر روایت‌ها، شخصیتی تندخو و کینه‌توز داشت و به‌شدت به حزب جمهوری‌خواه وفادار بود.
درواقع، گفته می‌شود آبراهام لینکلن در جریان کارزار انتخاباتی خود برای انتخاب مجدد به ریاست‌جمهوری، از نست به عنوان «بهترین ژنرال جذب نیرو» یاد کرده بود. همین فعالیت‌های تبلیغاتی آشکار باعث شد نست نمادهای سیاسی آشنایی را خلق کند که عمرشان حتی از عمر احزابی که نمایندگی می‌کنند، طولانی‌تر شده است.
توماس نست در ۱۵ ژانویه ۱۸۷۰ [۲۵ دی ۱۲۴۸] کاریکاتوری منتشر کرد که برای همیشه الاغ را با حزب دموکرات پیوند داد. برای درک مفهوم این کاریکاتور، باید به چند نکته توجه کرد: نخست این‌که واژه‌های «جمهوری‌خواه» و «دموکرات» در قرن نوزدهم میلادی معانی بسیار متفاوتی با کاربرد امروزی آن‌ها داشتند؛ موضوعی که خود به بحثی جداگانه نیاز دارد. دوم این‌که واژه «Jackass» (الاغ نر) تقریباً همان معنایی را داشت که امروز دارد و سوم این‌که نست از مخالفان سرسخت گروهی از دموکرات‌های ایالت‌های شمالی آمریکا موسوم به «Copperheads» بود.
در این کاریکاتور، الاغ که نماینده مطبوعات وابسته به دموکرات‌های ایالت‌های شمالی است، به شیری مرده لگد می‌زند. شیر نماد ادوین ام. استنتون، وزیر جنگ پیشین و رئیس دفتر مطبوعاتی آبراهام لینکلن، است که به‌تازگی درگذشته بود.
نست با این تصویر ساده اما هنرمندانه، باور خود را به‌روشنی بیان کرد: دموکرات‌های ایالت‌های شمالی، گروهی که با جنگ داخلی آمریکا مخالف بودند، به میراث دولت لینکلن بی‌حرمتی می‌کردند. انتخاب الاغ ــ یا به تعبیر دیگر، الاغ نر ــ نیز آشکارا کنایه‌ای تحقیرآمیز به دموکرات‌ها بود.
نست همچنان از تصویر الاغ برای نمایش تشکل‌ها و جریان‌های وابسته به حزب دموکرات استفاده کرد و محبوبیت کاریکاتورهای او در دهه ۱۸۸۰ باعث شد این حزب بیش از پیش با نماد الاغ پیوند بخورد.
بااین‌حال، هرچند توماس نست را عامل اصلی رواج این نماد می‌دانند، او نخستین کسی نبود که از تصویر الاغ برای نمایش حزب دموکرات استفاده کرد.
در سال ۱۸۲۸، زمانی که اندرو جکسون برای ریاست‌جمهوری آمریکا نامزد شده بود، مخالفانش عادت داشتند او را «الاغ نر» (Jackass) خطاب کنند؛ اگرچه امروزه شاید چنین ادبیات صریحی در عرصه سیاست پذیرفتنی نباشد! جکسون که از حملات مخالفانش جسورتر شده بود، این تصویر را به عنوان نماد کارزار انتخاباتی خود پذیرفت و معنای آن را تغییر داد. او الاغ را نه حیوانی کم‌عقل، کند و لجباز، بلکه نمادی از پایداری، عزم راسخ و سرسختی معرفی کرد.
در تمام دوران ریاست‌جمهوری جکسون، این نماد همچنان با شخص او و تا حدودی با حزب دموکرات پیوند داشت. بااین‌حال، این ارتباط به‌تدریج به فراموشی سپرده شد تا این‌که توماس نست، بیش از ۳۰ سال بعد و به دلایلی که به خودش مربوط بود، بار دیگر آن را زنده کرد.
در سال ۱۸۷۴، توماس نست در یکی دیگر از کاریکاتورهای تند و انتقادی خود، مطبوعات دموکرات را به شکل الاغی با پوست شیر به تصویر کشید؛ هرچند خود حزب دموکرات در این تصویر به شکل روباهی خجالتی نمایش داده شده بود. نست با این تصویر، این باور خود را بیان می‌کرد که رسانه‌ها با دامن زدن به ترس عمومی، این تصور را گسترش می‌دهند که اولیس اس. گرانت ممکن است به دیکتاتور آمریکا تبدیل شود.
در کاریکاتور الاغ با پوست شیر، فیل که نماد آرای جمهوری‌خواهان بود، هراسان به سوی گودالی از آشوب و تورم می‌گریخت. دلیل انتخاب فیل به عنوان نماد جمهوری‌خواهان چندان روشن نیست. شاید نست این حیوان را به دلیل جثه بزرگ و قدرتش انتخاب کرده بود؛ حیوانی که با وجود قدرت فراوان، هنگام ترس ممکن است به شکلی خطرناک و بی‌ملاحظه رفتار کند.
احتمال دیگر این است که انتخاب فیل از اصطلاحی قدیمی و امروزه کمتر رایج، یعنی «دیدن فیل» (Seeing the Elephant)، الهام گرفته شده باشد. این عبارت به جنگ اشاره داشت و می‌توانست یادآور پیروزی اتحادیه شمال در جنگ داخلی آمریکا نیز باشد. به هر روی، محبوبیت نست و استفاده مداوم او از تصویر فیل باعث شد این حیوان در حافظه عمومی آمریکایی‌ها به عنوان نماد حزب جمهوری‌خواه ماندگار شود.
حزب جمهوری‌خواه نیز سرانجام، مانند اندرو جکسون، این تصویر کاریکاتوری را پذیرفت و فیل را به عنوان نماد رسمی خود برگزید. بااین‌حال، حزب دموکرات هرگز الاغ را به طور رسمی به عنوان نماد خود انتخاب نکرد.
با وجود این، در فصل انتخابات، هر دو حیوان معنای جانورشناختی خود را از دست می‌دهند و به نشانه‌هایی برای معرفی و تمایز جریان‌های سیاسی تبدیل می‌شوند. زیرا نامزدهای انتخاباتی ممکن است مواضع خود را تغییر دهند، لوایح قانونی ممکن است حذف یا به آن‌ها موادی اضافه شود و حیوانات سیاسی نیز ممکن است رنگ عوض کنند، اما الاغ و فیل همچنان به نمادهای ثابت خود وفادار می‌مانند.
منبع: www.smithsonianmag.com
۲۵۹
نظر شما