به گزارش خبرآنلاین، سعید معدنی، جامعه‌شناس و استاد دانشگاه، معتقد است این گرایش تنها از کنجکاوی ناشی نمی‌شود؛ بلکه تلاشی برای کاهش نااطمینانی و آماده‌شدن در برابر احتمالات مختلف است.
او در گفت‌وگو با خبرآنلاین توضیح می‌دهد که انسان‌ها همواره به آینده خود و خانواده‌شان علاقه‌مندند و از راه مشارکت اجتماعی و تصمیم‌گیری می‌کوشند در شکل دادن به آن نقش داشته باشند. بااین‌حال، در شرایطی مانند جنگ و ناامنی، افراد احساس می‌کنند اختیار کمتری بر زندگی خود دارند و نمی‌توانند مانند گذشته برای آینده برنامه‌ریزی کنند.
به گفته او، در چنین وضعیتی، میل به پیش‌بینی آینده افزایش می‌یابد؛ زیرا افراد می‌خواهند حتی در صورت وقوع اتفاقات ناخوشایند، برای کاهش آسیب‌های احتمالی آماده باشند. از این منظر، پیگیری پیش‌بینی‌ها می‌تواند راهی برای مقابله با احساس درماندگی باشد.
تفصیل این گفت‌وگو را با عنوان «همه می‌خواهیم بدانیم «آخرش چه می‌شود»/ سعید معدنی: نیاز به کنترل آینده، کنجکاوی را برمی‌انگیزد/ تحلیل، پیش‌بینی و پیشگویی باهم فرق دارند» در خبرآنلاین بخوانید.
چرا مردم پیش‌بینی‌های متناقض را دنبال می‌کنند؟
این جامعه‌شناس معتقد است وقتی چند سناریوی متفاوت درباره آینده مطرح است، افراد می‌کوشند برای هرکدام برنامه‌ای داشته باشند. برای مثال، احتمال طولانی‌شدن جنگ ممکن است به تصمیم‌هایی درباره پس‌انداز یا تأمین نیازهای ضروری منجر شود؛ درحالی‌که انتظار پایان زودهنگام بحران، برنامه‌ریزی متفاوتی را به دنبال دارد.
نقش رسانه‌ها در تشخیص پیش‌بینی معتبر
معدنی همچنین کاهش اعتماد به رسانه‌ها و پایین‌بودن سواد رسانه‌ای را از عوامل دشوارشدن تشخیص اخبار معتبر از شایعه می‌داند. به گفته او، مردم باید بتوانند میان تحلیل کارشناسی، پیش‌بینی احتمالی و پیشگویی تفاوت قائل شوند؛ زیرا هیچ‌کدام از تحلیل‌ها و پیش‌بینی‌ها نمی‌توانند آینده را با قطعیت مشخص کنند.
او تأکید دارد که نیاز به کنترل آینده، کنجکاوی انسان را برمی‌انگیزد؛ به‌ویژه زمانی که بحران‌ها امکان برنامه‌ریزی را محدود می‌کنند و افراد برای محافظت از خود و خانواده‌شان به دنبال درک احتمالات پیش رو هستند.
۴۷۲۳۲
نظر شما