خبرآنلاین - شهاب شهسواری: تصمیم پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا برای تبدیل تیرباران نظامی به یک نمایش زنده اینترنتی، تازه‌ترین حلقه از رفتارهای هنجارشکنانه‌ای است که نشان می‌دهد کرسی هدایت پنتاگون در اختیار چهره‌ای با روحیات غیرمتعارف و به شدت افراطی قرار دارد.
بر اساس اعلام رسمی وزارت دفاع، نضال حسن روانپزشک پیشین ارتش که در حمله سال ۲۰۰۹ در پایگاه فورت‌هود تگزاس ۱۳ نفر را کشت و ۳۲ تن را زخمی کرد، در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۲۶ (۱۲ آذر ۱۴۰۵) در همان پایگاه و تقریباً در همان ساعت روز تیرباران خواهد شد و این رویداد به شکل آنلاین برای عموم پخش می‌شود.
این اقدام نه تنها پس از تیرباران سرباز ادی اسلوویک در سال ۱۹۴۵ پس از ۸۱ سال نخستین اجرای حکم مرگ با جوخه آتش در ارتش آمریکاست، بلکه به دلیل پخش اینترنتی، در کل تاریخ مدرن ایالات متحده سابقه‌ای نداشته و با انتقاد تند حتی چهره‌های هم‌حزبی نظیر تام تیلیس سناتور جمهوری‌خواه روبه‌رو شده که آن را «قرون‌وسطایی»، «نفرت‌انگیز» و منطبق بر رفتار رژیم‌های استبدادی نامیده است.
مقررات ارتش حضور کودکان در چنین صحنه‌هایی را ممنوع می‌داند، اما پخش بدون سانسور در فضای مجازی، هگست را در برابر بن‌بست‌های حقوقی و اخلاقی بزرگی قرار داده است.
با این حال، سابقه اقدامات وزیر جنگ ترامپ نشان می‌دهد که شیفتگی به خشونت عریان و لگدمال کردن پروتکل‌های قانونی، شیوه زیست سیاسی او در تمامی سال‌های گذشته بوده است.
جنگ مذهبی با دیالوگ‌های تارانتینو و نفی حقوق جنگ
رویکرد هگست در جریان جنگ آمریکا علیه ایران در سال ۲۰۲۶، ماهیت قانون‌گریز و جنگ‌طلبانه او را به عریان‌ترین شکل آشکار ساخت.
او در جریان سخنرانی‌های مکرر، قواعد متعارف نظامی و حقوق بشردوستانه را که با هدف حفاظت از غیرنظامیان و مهار تلفات جانبی وضع شده‌اند، «قواعد احمقانه درگیری» نامید و اعلام کرد: «هیچ قواعد احمقانه درگیری، هیچ باتلاق ملت‌سازی و هیچ پروژه دموکراسی‌سازی سیاسی وجود ندارد؛ ما فقط برای پیروزی می‌جنگیم و وقت و جانمان را تلف نمی‌کنیم.»
هگست با افتخار مدعی شد که نیروهای تحت امرش از سوی او و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا بالاترین سطح اختیارات را گرفته‌اند تا قدرت ارتش را رها سازند، نه اینکه آن را در زنجیر اصول تناسب و قوانین بین‌المللی نگه دارند.
نگاه هگست به صحنه نبرد، آمیزه‌ای خطرناک از اوهام آخرالزمانی و خشونت هالیوودی است؛ چنان‌که در یکی از مراسم دعای رسمی در داخل ساختمان پنتاگون، با حرارت به قرائت مونولوگ مشهور فیلم سینمایی «پالپ فیکشن» (داستان عامه‌پسند) پرداخت.
این قطعه که در فیلم توسط شخصیت گانگستر با بازی ساموئل ال. جکسون پیش از شلیک به قربانی درمانده خوانده می‌شود، در واقع متنی دست‌ساز و تلفیقی از سوی کوئنتین تارانتینو کارگردان فیلم است و شباهت اندکی با باب ۲۵ آیه ۱۷ کتاب حزقیال نبی دارد.
هگست در این مراسم با فریاد جملاتی چون «من با خشم و غضب فراوان بر تو فرود خواهم آمد»، عبارت «نشانه تماس من سندی ۱ خواهد بود» (اشاره به کد پروازی هواپیمای تهاجمی ضدزره A-10) را به آن افزود و سعی کرد دیالوگ یک اثر سینمایی جنایی را به عنوان دعای جنگی علیه ایران قالب کند.
او در مراسمی دیگر در پنتاگون رسماً دعا کرد که خداوند به ارتش آمریکا «خشونت فراگیر علیه کسانی که سزاوار هیچ رحمتی نیستند» عطا کند و مقدر سازد که «هر گلوله شلیک‌شده دقیقاً به هدف اصابت کند».
تبدیل ساختمان وزارت دفاع به صحنه دعاهای تهاجمی مذهبی، خشم حامیان اصل جدایی دین از دولت را برانگیخت که این اقدامات را نقض صریح متمم اول قانون اساسی دانستند.
هگست در سپتامبر ۲۰۲۶ تأسیس “دفتر امور دینی” را در وزارت دفاع اعلام کرد. این اقدام در ادامه برگزاری منظم مراسم دعای مسیحی در پنتاگون و استفاده مکرر وزیر از ادبیات مذهبی در سخنرانی‌های نظامی انجام شد. منتقدان میگویند این سیاست مرز میان آزادی مذهبی کارکنان و ترویج رسمی مسیحیت را مخدوش می‌کند؛ حامیان اما آن را بازگرداندن معنویت به نیروهای مسلح می‌دانند.
خشونت و جنایت
دوران صدارت پیت هگست در وزارت جنگ آمریکا سرشار از نمونه‌های اقدامات جنایتکارانه، بدون توجه به اصول حقوقی و حتی تلاش برای پنهانکاری و لاپوشانی اقدام‌های جنایتکارانه است.
یکی از جدی‌ترین پرونده‌های حقوقی دوره هگست، کمپین حمله به قایق‌های مظنون به قاچاق مواد مخدر در کارائیب است. تا اوت ۲۰۲۶، شمار کشته‌شدگان این حملات به ۲۲۷ نفر رسید؛ رقمی که منتقدان آن را نشانه استفاده گسترده و بدون روند قضایی از زور می‌دانند. گروه‌های حقوقی و برخی قانون‌گذاران میگویند حمله به افراد پیش از محاکمه، بدون اثبات قطعی نقش آنان در قاچاق و بدون امکان دفاع، با موازین حقوق بین‌الملل و حق حیات ناسازگار است. هگست و دولت ترامپ این عملیات را بخشی از مبارزه با شبکه‌های قاچاق معرفی کرده‌اند.
برای هگست انتقاد از قواعد درگیری در جنگ ایران صرفاً یک موضع نظری نبود. در نخستین روز جنگ، یک موشک آمریکایی به دبستانی در ایران اصابت کرد و بر پایه گزارش‌ها حدود ۱۷۰ نفر، عمدتاً کودکان، کشته شدند. این حادثه پرسش‌ها را درباره تناسب عملیات، حفاظت از غیرنظامیان و پیامد گشایش “حداکثر اختیارات” برای نیروهای آمریکایی تشدید کرد. هگست همچنین با اظهارنظر درباره پوشش رسانه‌ای تلفات آمریکایی، متهم به بی‌حساسی شد؛ هرچند او گفت صرفاً به تفاوت میان پوشش رسانه‌ای و واقعیت میدانی اشاره کرده است.
حمله جنایتکارانه و قتل عام کودکان در مدرسه شجره طیبه میناب، صرفا یکی از پرده‌های جنایت‌های جنگی متعدد و مکرر ایالات متحده آمریکا در تجاوز نظامی مشترک با اسرائیل علیه ایران بود.
پرونده «سیگنال‌گیت»؛ خیانت به امنیت ملی در چت‌های خانوادگی
بی‌مبالاتی هگست در حوزه امنیت اطلاعات، به شکل‌گیری رسوایی بزرگی موسوم به «سیگنال‌گیت» در اسفند ۱۴۰۳ (مارس ۲۰۲۵) منجر شد.
ماجرا زمانی فاش شد که جفری گلدبرگ، سردبیر نشریه آتلانتیک به شکلی اتفاقی و به دلیل اشتباه در شماره‌گیری به یک گروه گفت‌وگوی محرمانه در پیام‌رسان تجاری سیگنال افزوده شد؛ جایی که عالی‌رتبه‌ترین مقامات امنیتی کاخ سفید در حال بحث بودند.
در این گروه، هگست ساعت دقیق آغاز حملات هوایی علیه مواضع حوثی‌های یمن، پنجره زمانی عملیات، مختصات اهداف، نوع مهمات و زمان برخاستن جنگنده‌ها را پیش از انجام حمله با گوشی شخصی ارسال کرده بود.
تحقیقات بازرس کل پنتاگون ثابت کرد که استفاده وزیر از تلفن شخصی و پیام‌رسان‌های متفرقه نقض فاحش پروتکل‌های امنیتی بوده و در صورت رهگیری توسط طرف مقابل، جان خلبانان و پرسنل نظامی به طور جدی به خطر می‌افتاد.
رسوایی زمانی ابعاد گسترده‌تری یافت که اسناد نشان داد هگست گروه دیگری در سیگنال با عنوان «تیم دفاعی» تشکیل داده بود و در آنجا نیز زمان دقیق عملیات‌های نظامی و پرواز جنگنده‌ها را با همسر، برادر و وکیل شخصی‌اش—افرادی که هیچ‌گونه دسترسی یا صلاحیت امنیتی نداشتند—به اشتراک می‌گذاشت.
طنز ماجرا اینجا بود که هگست هم‌زمان با ارسال اسرار نظامی برای اعضای خانواده، کارکنان پنتاگون را به ظن درز دادن اطلاعات تحت تعقیب قرار می‌داد و چهره‌هایی مانند دن کالدول، دارین سلنیک و کالین کارول را به اتهام واهی افشای اخبار اخراج یا تعلیق کرد؛ در حالی که تحلیلگران اخراج این افراد را تسویه‌حساب سیاسی با مخالفان مشی افراطی او علیه ایران توصیف کردند.
تسویه خونین در ارتش؛ قلع‌وقمع ژنرال‌ها به نام روحیه جنگاوری
حضور هگست در پنتاگون به یک زلزله ساختاری در سلسله‌مراتب فرماندهی ارتش آمریکا انجامید.
او در ماه‌های نخست حضورش، حدود ۲۰ درصد از ژنرال‌ها و مقامات عالی‌رتبه نظامی را بازنشسته، برکنار یا وادار به استعفا کرد.
از جمله قربانیان این تصفیه می‌توان به ژنرال چارلز براون رئیس ستاد مشترک ارتش و دریاسالار لیزا فرانچتی نخستین زن فرمانده نیروی دریایی آمریکا اشاره کرد.
هگست این اخراج‌های گسترده را گامی ضروری برای ریشه‌کن ساختن مفاهیم «ووک» (Woke) و بازگرداندن «روحیه تهاجمی جنگجویان» نامید، اما مقامات کنگره از هر دو حزب هشدار دادند که این پاکسازی‌های سیاسی، انباشت تجربه راهبردی ارتش را منهدم کرده و سازمان نظامی را در برابر بحران‌ها فلج می‌سازد.
این اقدامات در حالی صورت گرفت که هگست اصولاً فاقد صلاحیت و پیشینه مدیریتی برای اداره بزرگ‌ترین نهاد نظامی جهان با میلیون‌ها پرسنل بود.
سوابق او صرفاً به مجری‌گری در برنامه صبحگاهی فاکس‌نیوز و اداره چند گروه کهنه‌سربازان محدود می‌شد؛ ضعفی بنیادین که سبب شد صلاحیت او در مجلس سنا در لبه تیغ قرار گیرد و تنها با رأی شکننده ۵۱ در برابر ۵۰ و با مداخله مستقیم جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا در جایگاه رئیس سنا به تصویب برسد.
اهمیت این پرونده‌ها فقط در شخص هگست نیست. وزیر دفاع آمریکا هم‌زمان بر بزرگ‌ترین بودجه نظامی جهان، زنجیره فرماندهی هسته‌ای، عملیات در خاورمیانه و تصمیم‌گیری درباره جنگ و صلح اثر می‌گذارد. به همین دلیل، ترکیب ادبیات مذهبی-جنگی، بی‌اعتمادی به قواعد درگیری، ضعف در امنیت اطلاعات و برکناری گسترده فرماندهان، از منظر رسانه‌ای و راهبردی اهمیتی فراتر از یک پرونده اخلاقی یا سیاسی دارد.
خشونت جنسی، نقض اخلاق و فریاد مادر: «تو آزارگر زنانی»
پرونده‌های اخلاقی و رفتارهای شخصی هگست در سال‌های پیش از وزارت، سندی از زیست نامتعادل و بی‌ثباتی فردی اوست.
در جریان بررسی صلاحیتش، پرونده شکایت زنی در مونتری کالیفرنیا به سرخط خبرها تبدیل شد؛ رویدادی در مهر ۱۳۹۶ (اکتبر ۲۰۱۷) که در آن زن مدعی شد هگست پس از قفل کردن در اتاق هتل و گرفتن تلفن همراهش، به وی تجاوز کرده است.
اگرچه هگست با پرداخت حق‌السکوت مالی سنگین و امضای قرارداد محرمانگی از پیگرد قضایی گریخت و مدعی رضایت طرفین بود، اما انتشار گزارش بازجویی پلیس افکار عمومی را به شدت تکان داد.
بر پایه گزارش پلیس مونتری، زن شاکی گفت هگست در اکتبر ۲۰۱۷ تلفن همراهش را گرفت، با بدنش مانع خروج او از اتاق هتل شد و به او تعرض جنسی کرد. هگست وجود رابطه را تأیید اما آن را کاملاً رضایت‌مندانه خواند و اتهام را رد کرد. دادستانی در ۲۰۱۸ اعلام کرد شواهد برای طرح اتهام فراتر از تردید معقول کافی نیست. وکیل هگست گفت توافق مالی و محرمانگی برای جلوگیری از شکایت مدنی و حفظ حرفه هگست بوده است؛ برخی گزارش‌ها مبلغ توافق را ۵۰ هزار دلار اعلام کرده‌اند. نکته قابل توجه آنکه وکیل هگست بعدها گفت موکلش در زمان ماجرا به‌وضوح مست بوده، در حالی که هگست پیش‌تر به پلیس گفته بود فقط “مست نبوده” اما “مستی خفیف” داشته است.
این بحران با انتشار متن ایمیل تکان‌دهنده مادر هگست در سال ۲۰۱۸ هم‌زمان با طلاق از همسر دومش دوچندان شد؛ جایی که مادرش با صراحت نوشته بود: «تو آزارگر زنان هستی؛ این حقیقتی زشت است»، و فرزندش را به دروغ‌گویی، خیانت، تحقیر اطرافیان و سوءاستفاده ابزاری از زنان متهم کرده بود.
هگست سه بار ازدواج کرده و جدایی‌های او پیوسته با رسوایی روابط موازی، خیانت و تولد فرزند نامشروع از همکاران رسانه‌ای همراه بوده است.
او در کتاب‌ها و یادداشت‌هایش بارها با حضور زنان در واحدهای رزمی مخالفت کرده و نوشته بود: «ما به مادران نیاز داریم، اما نه در خط مقدم نبرد و ارتش»؛ دیدگاهی که در جلسات استماع سنا برای جلب آرا موقتاً تعدیل شد.
ردپای الکل در استودیو و میخانه‌ها؛ عربده‌کشی با شعار کشتار مسلمانان
اعتیاد ویرانگر به نوشیدنی‌های الکلی، دیگر نقطه تاریک زندگی هگست است که حتی در محیط‌های رسمی کار تکرار شده است.
کارکنان شبکه فاکس‌نیوز در گفت‌وگو با رسانه‌های آمریکایی افشا کردند که او در موارد متعدد پیش از اجرای برنامه زنده بوی تند الکل می‌داد و آشکارا درباره وضعیت خماری خود در محیط کار سخن می‌گفت.
پیش از فاکس‌نیوز نیز در دوران ریاست بر سازمان «کهنه‌سربازان نگران برای آمریکا» (CVA)، گزارش‌های مکرری از مستی شدید او در جلسات اداری، سفرهای کاری و حتی روی صحنه رفتن در کلوپ‌های شبانه با وضعیت ناهشیار ثبت شده بود؛ مجموعه‌ای که در کنار سوءمدیریت مالی و برجای گذاشتن بیش از ۴۳۰ هزار دلار بدهی، به اخراج وی انجامید.
پیش از ورود جدی به سیاست، هگست در سال ۲۰۱۵ در یک رویداد تلویزیونی در نیویورک هنگام پرتاب تبر به‌طور تصادفی به نوازنده‌ای از آکادمی نظامی وست‌پوینت اصابت کرد. نوازنده بعدها علیه او شکایت کرد و مدعی آسیب جدی و ماندگار شد
اما وحشتناک‌ترین سند در این زمینه، روایتی است که در گزارش تحقیقی مجله نیویورکر به ثبت رسیده است؛ جایی که هگست در جریان یک شب‌زنده‌داری همراه با مستی مفرط در ایالت اوهایو، با صدایی بلند در ملاء عام شعار نژادپرستانه و ضدانسانی «همه مسلمانان را بکشید» سر داده بود.
این نفرت مذهبی حتی بر کالبد او نیز نقش بسته است؛ خالکوبی مشهور عبارت لاتین «Deus Vult» (خواست خداست)—شعار جنگاوران مسیحی در جنگ‌های صلیبی که نماد محوری گروه‌های راست افراطی و برتری‌طلبان سفیدپوست به شمار می‌رود—باعث شد تا گارد ملی آمریکا در سال ۲۰۲۱ او را به دلیل خطر افراط‌گرایی از حلقه حفاظت امنیتی مراسم تحلیف جو بایدن کنار بگذارد.
اهمیت این پرونده‌ها فقط به شخص هگست برنمی‌گردد. وزیر دفاع آمریکا بر بزرگ‌ترین بودجه نظامی جهان، زنجیره فرماندهی هسته‌ای، عملیات در خاورمیانه و کارائیب و تصمیم‌گیری درباره جنگ و صلح اثر می‌گذارد. به همین دلیل، ترکیب ادبیات مذهبی-جنگی، بی‌اعتمادی به قواعد درگیری، ضعف در امنیت اطلاعات و برکناری گسترده فرماندهان، از منظر راهبردی اهمیتی فراتر از یک پرونده اخلاقی یا سیاسی دارد.
تصویر نهایی پیت هگست در جایگاه وزیر دفاع ایالات متحده، تصویر فرماندهی نابه‌هنجار، غرق در تعصبات شبه‌صلیبی و مجهز به ادبیات گانگستری است؛ شخصیتی که رفتارهای هیستریک او در راهروهای پنتاگون، نادیده گرفتن آشکار حقوق بین‌الملل و تلاش برای عادی‌سازی نمایش مرگ و خشونت، امنیت خاورمیانه و جهان را به شکلی خطرناک به گروگان گرفته است.
۴۲/۴۲
نظر شما