ماجرای جمعآوری یا عدم جمعآوری قلیانها دیگر به داستان دنبالهداری تبدیل شده که هر از گاهی موافقت یا مخالفت جدیدی با آن صورت میگیرد اما از اجرا خبری نیست. نخستین بار در دولت هشتم بود که وزارت بهداشت، بخشنامه ممنوعیت عرضه قلیان را ابلاغ کرد که با مخالفت سازمان میراث فرهنگی و گردشگری مواجه و ملغی اعلام شد.
پس از آن در دولت نهم و در شرایطی که ایران به کنوانسیون منع استعمال دخانیات پیوسته بود، وزارت بهداشت دوباره این طرح را در دستور کار خود قرار داد و برنامه زمانبندی ممنوعیت عرضه قلیان را ارائه کرد. بر اساس این طرح، قرار بود از آذرماه سال گذشته با ارائهکنندگان قلیان در مراکز تفریحی و همچنین فروشندگان سیگار به افراد زیر 18 سال برخورد شود؛ اما چند روز پس از آغاز اجرای این طرح، قهوهخانهداران به این کار اعتراض کردند و طی بخشنامهای از سوی وزارت کشور، عرضه قلیان برای مدتی نامعلوم آزاد شد.
این مدت نامعلوم، به قدری طولانی شد که وزارت بهداشت در اطلاعیهای رسمی اعلام کرد به دلیل لغو نشدن بخشنامه دولت، فعلاً این وزارتخانه با عرضه قلیان مبارزه نمیکند. هرچند برای مخالفت ضربتی با قلیان، دلایل متعددی ازجمله نیاز به فرهنگسازی بیشتر، مطرح شده اما نزدیکی به انتخابات، شائبه سیاسی بودن این اقدام را نیز پررنگ میکند و به سختی میتوان باور کرد اجرای چنین طرحی که کارشناسان بر لزوم اجرای هرچه سریعتر آن اتفاق نظر دارند، به خاطر فرهنگسازی متوقف مانده باشد!
اگرچه رئیس دبیرخانه ستاد کشوری کنترل دخانیات تأکید دارد که عدم جمعآوری قلیانها هیچ ارتباطی با انتخابات ندارد و شرایط ممنوعیت عرضه این محصول دخانی باید در جامعه فراهم شود. دکتر مصطفی غفاری در خصوص تأخیر در اجرای مجدد قانون جمعآوری قلیانها از سطح قهوهخانهها و سفرهخانههای سنتی اظهار کرده: «از لحاظ قانونی کماکان بر این اصرار داریم که مصرف قلیان غیرقانونی است ولی اجرای کامل آن نیاز به هماهنگی بین بخشی دارد.»
غفاری در این زمینه به مهر گفته در آن دوره که این قانون اجرا شد به این نتیجه رسیدند که نیاز به کار فرهنگی بیشتری دارد و باید مشارکت بین بخشی کاملتری صورت بگیرد. رئیس دبیرخانه ستاد کشوری کنترل دخانیات البته بدون هیچگونه اشاره دقیق به اقداماتی که در این زمینه در دست انجام است، از شروع کارهای آموزشی با همکاری وزارتخانههای کشور، آموزش و پرورش، بازرگانی، نیروی انتظامی و. . . خبر داده و تأکید کرده: «عدم اجرای قانون هیچ ربطی به انتخابات ندارد. ما باید برای اجرای چنین کاری در سطح ملی جامعه را آماده کنیم. نمیتوانیم راهکارهای جایگزین را نبینیم و تقاضاهای عمومی در جامعه ایجاد نکرده اما قوانین مربوطه را اجرا کنیم. باید جامعه فضایی ایجاد کند که هیچ جا امکان عرضه قلیان نباشد و ما برای اجرای قانون لحظهشماری میکنیم.»
آمارهای رسمی وزارت بهداشت حاکی از آن است که از سال 82 تا 86 مصرف قلیان از 12 درصد به 26 درصد رسیده و با اینگونه تعللها و دست روی دست گذاشتنها، قلیان کشیدن در حال تبدیل شدن به یک امر عادی در بین جوانان و حتی خانوادههاست.
نظر شما