دانشمندان در بررسیهای خود متوجه شدند زمانی که سالمندان در گروههای چند نفری در کنار یکدیگر جمع میشوند و در مورد خاطرات گذشته خود حرف میزنند بسیار برای حافظه و سلامتی آنها مفید است و احتمال بروز بیماریهای مغزی مانند آلزایمر در آنها بسیار کاهش مییابد.
این روش که از آن به عنوان «یادآوری درمانی» یاد میشود باعث میشود سالمندان برای به خاطر آوردن وقایع گذشته خود تلاش کنند که این عامل بسیار برای سلامت ذهن آنها مفید است. دانشمندان در طی این بررسیها متوجه شدند در صورتی که سالمندان این کار را فقط به مدت 6 هفته انجام دهند میزان توانایی ذهنی آنها نزدیک به 12درصد افزایش پیدا خواهد کرد.
این مطالعات، تحقیقات قبلی را هم تأیید میکند که برقراری روابط اجتماعی و ارتباط با دوستان و آشنایان تأثیر بسیار مهم و مؤثری روی سلامت افراد و خصوصاً سالمندان دارد.
این بررسیها همچنین نشان داد قربانیان بیماریهای قلبی و سکته نیز زمانی که با شبکه اجتماعی بزرگی از دوستان و آشنایان خود در ارتباط هستند با سرعت بیشتری بهبود پیدا میکنند و احتمال بازگشت بیماری و ابتلا به سکته دوباره به میزان 50 درصد در آنها کاهش پیدا میکند.
همچنین بررسیهای دیگر نشان داده است که تنهایی بسیار برای سلامت و روحیه افراد مضر است. به طوری که دانشمندان در تحقیقات خود متوجه شدند تنهایی میتواند به اندازه چاقی و سیگار کشیدن به سلامت انسانها آسیب وارد کند.
در آخرین تحقیقاتی که توسط پروفسور کاترین هاسلام از دانشگاه اکسترر به انجام رسیدمحققان 73 سالمند را که بین 70 تا 90 سال سن داشتند و مبتلا به بیماریهای ذهنی مانند آلزایمر بودند را به سه گروه مختلف تقسیم کردند.
از گروه اول خواسته شد هفتهای یک مرتبه در گروههای پنج نفری در کنار یکدیگر جمع شوند و در مورد خاطرات گذشته خود با یکدیگر صحبت کنند.
محققان به این گروه موضوعات مختلفی مانند دوران کودکی، جشن عروسی، تعطیلات خانوادگی و مانند آنها دادند تا در این جلسات در مورد آن صحبت کنند. این سالمندان در طی این جلسات موضوعات بسیار قدیمی مانند شیوه لباس پوشیدن در زمانهای مختلف، حوادث گوناگون و بسیاری دیگر را به یادآوردند و در مورد آنها صحبت کردند.
این کار به مدت 6 هفته ادامه پیدا کرد و محققان با انجام آزمایشاتی متوجه شدند قدرت حافظه این سالمندان ظرف این مدت نزدیک به 12درصد بهبود پیدا کرده است که این موضوع بسیار قابل توجه بود.
حتی انجام این کار بسیار برای بیماران آلزایمری مؤثر بود به طوری که قدرت حافظه آنها نزدیک به 8درصد بهبود پیدا کرد.
در طی این مدت از گروه دوم خواسته شد بازیهای خاصی را انجام دهند و از گروه سوم خواسته شد به صورت دو به دو با یکدیگر به گفتوگو بنشینند.
بعد از انجام آزمایشات محققان متوجه شدند میزان قدرت مغزی و حافظه افراد این دو گروه در این مدت تغییر چندانی نکرده است.
پروفسور هاسلام در این مورد گفت: یکی از موضوعاتی که بسیار برای ما جالب بود این بود که به یادآوردن خاطرات جنگ تأثیر بسیار مهمی در بهبود وضعیت حافظه سالمندان داشت. این بدان معناست که دورانهای جنگ و درگیری نقش بسیار مهمی در زندگی این افراد بازی کرده است و تأثیر زیادی در زندگی آنها داشته است.
یادآوری خاطرات جنگ نه تنها باعث بازگشت بیماریهای ذهنی نمیشود بلکه باعث میشود قابلیتهای نهفته ذهن سالمندان بروز پیدا کند و آنها بتوانند این قابلیتهای نهفته را به کار بگیرند.
پروفسور هاسلام در این باره گفت: نتایج این بررسیها بسیار برای ما جالب بود. اگر ما میتوانستیم دارویی بسازیم که دقیقاً بتواند مانند جلسات خاطرهگویی، قابلیتهای ذهنی سالمندان را بهبود ببخشد قطعاً پول بسیار زیادی به دست میآوردیم.
این نشان میدهد خانوادهها به طور رایگان به روشی دسترسی دارند که میتواند بهتر از هر داروی دیگر به سلامت ذهنی و فیزیکی سالمندانشان کمک کند. شاید یکی از دلایلی که بیان خاطرات دستهجمعی میتواند تا این حد روی قابلیتهای ذهنی سالمندان مؤثر باشد این است که با این کار ذهن سالمندان به نوعی ورزش میکند و آنها تشویق میشوند خاطرات خود را به یادآورده و در ذهن خود باقی بگذارند. همچنین در صورتی که سالمندان با گروهی از دوستان و آشنایان خود در ارتباط باشند انگیزهای برای ادامه زندگی پیدا میکنند و نسبت به زندگی خود دید مثبتتری خواهند داشت.
تلگراف / 11 سپتامبر / مترجم: ابوالفضل کریمی
نظر شما