سیاست > دیپلماسی
- روز پنجشنبه خبرگزاری «اسوشیتدپرس» با رئیسجمهوری آمریکا مصاحبهای اختصاصی انجام داد.
موضوع داخلی و خارجی متعددی در این مصاحبه مطرح شد. با توجه به نقش روسیه در برنامه هستهای ایران و سفر هفته جاری اوباما به روسیه، خبرنگار از اوباما میپرسد که بسیاری از متخصصان تصور میکنند که روسیه مانع واقعی مقابله با کره شمالی و ایران به شیوهای تهاجمی است، نوعی شیوه تهاجمی که ایالات متحده در صحنه بینالمللی حامی آن است. آیا با این تحلیل موافقید؟
اوباما در پاسخ میگوید که عملاً اینگونه نیست. منصفانه آنچه تاکنون دیدهایم همکاری قابل ملاحظه روسیه در مورد کره شمالی بوده است. چین هم چنین برخوردی داشته است. پس از آنکه کره شمالی آزمایشات هستهای و پرتاب موشکها را انجام داد، تصور میکنم رژیم تحریمها به این علت قاطعانه بوده که تا حدودی روسیه و چین بیش از گذشته مایل به اقدام بیشتر بودند.
رئیسجمهور آمریکا ادامه میدهد که در گفتوگویم با رئیسجمهور روسیه، او تأیید کرد که گسترش تسلیحات هستهای ایران نیرویی بیثباتکننده در جامعه بینالمللی خواهد بود و او گفت که مایل است در تلاش برای یافتن راهی جهت منصرف کردن ایران از این موضوع، با ما همکاری کند. بنابراین، حداقل تاکنون، شاهد همکاری مناسبی در این موارد بودهایم.
از اوباما سؤال میشود آیا اساساً پذیرای این ایده هستید که مجبور خواهید بود با ایرانی مجهز به تسلیحات هستهای زندگی کنید؟ بیشتر کارشناسان تصور میکنند که ممکن است ایران در دوره شما به بمب هستهای دست یابد.
رئیسجمهور آمریکا در پاسخ میگوید «با این موضوع موافقت نمیکنم، و فکر نمیکنم جامعه بینالمللی نیز به چنین مسئلهای رضایت دهد. اکنون، آنچه ما میخواهیم الزام به امنیت بینالمللی است، که عبارتست از ایرانی عاری از سلاح اتمی، اینکه چگونه از این نقطه به آن هدف میرسیم چالشی بزرگ است و با در نظر گرفتن آنچه پس از انتخابات در ایران اتفاق افتاد، این کار دشوارتر شده است.
با وجود این، بنابراین درک کنید که این صرفاً موضع ایالات متحده نیست. واقعاً بزرگترین نگرانی این نیست که ایران میتواند ما یا متحدانمان مانند اسراییل یا همسایگانش در منطقه را تهدید کند. نگرانی بسیار واقعیتر این است که دستیابی ایران به تسلیحات هستهای موجب رقابت تسلیحاتی در منطقه میشود و ناگهان کشورهایی مانند مصر و عربستان سعودی و ترکیه همگی حس میکنند مجبورند که تسلیحات هستهای در اختیار داشته باشند. اگر در بیثباتترین منطقه جهان همه تا بندندان مسلح به تسلیحات هستهای شوند، شما به دستور العملی برای فاجعه بالقوه رسیدهاید. . .».