اشتباه از سعید جلیلی است یا از گفتمان انقلاب اسلامی

اهل سیاست غالبا به بیماری "وهم عظمت" دچارند و خود را محبوب ترین خلق خدا می دانند، هم از این رو به جای تامل در رفتار و کرداراشتباهشان ، به دنبال مقصری بیرونی می گردند تا خود را همواره پاک ومنزه جلوه دهند. این است که می گویم همین که آقای جلیلی می گوید:"این ضعف ما بوده..." باید به ایشان بارک الله گفت، اما دو نکته نگران کننده هم وجود دارد. یکی این که ظاهرا آقای جلیلی خودرا نماینده تام و تمام گفتمان انقلاب و مقاومت می داند و دیگران را از این دایره بیرون، واین خود با شعار جذب حداکثری  تعارضی بنیادین دارد.شاید اصلا یکی از دلایل اساسی کم اقبالی به آقای جلیلی همین محدود ساختن انقلاب و مفاهیم ارزشی  در دایره ای تنگ ومحدود باشد. انقلابی که دعوی جهانی بودن دارد باید حداقل در سرزمینی که خاستگاه آن است پیروان بیشتری داشته باشد اما متاسفانه آقای جلیلی و دوستان ایشان قرائتی از این انقلاب ارائه می دهند که بسیاری از دوستداران و علاقه مندان حقیقی انقلاب از آن بیرون می افتند و جالب این که گاه کسانی به دایره  گفتمان مورد ادعای آقای جلیلی و دوستانشان راه پیدا می کنند که با هیچ تعریفی نمی توان آن هارا انقلابی دانست. دوم این که آقای جلیلی علاوه بر این که معتقد است نماینده تام وتمام گفتمان انقلاب و اسلام و نظام و ارزش هاست معتقد است این گفتمان بسیار کارآمد است و اگر ضعفی است در معرفی نادرست این کارآمدی است. ای کاش آقای جلیلی می گفت:
اسلام به ذات خود ندارد عیبی
هرعیب که هست از مسلمانی ماست
آن وقت می گفتیم  گفتمانی که ایشان بدان معتقدند مشکلی ندارد اما نحوه اجرایی کردن آن مشکلاتی دارد که انشاءالله در آینده رفع خواهد شد. به قول آن دانشجوی سرخورده و آنارشیست در فیلم "حکم": یه عقیده اگه غلط اجرا بشه دلیل بر غلط بودن اون عقیده نیست،اجرا غلطه. خب، این حرف حتی اگر توجیه یک فعل نادرست باشد بازهم قابل فهم است اما این که بگوییم ما کارمان درست بوده و فقط در تبلیغ آن کار درست  اشتباه کردیم یعنی مرغ هم چنان یک پا دارد و ما هم چنان معیار حق و باطل در این عالمیم.