ریکاردو شاگرد آدام اسمیت، پدر علم کلاسیک اقتصاد بود. ریکاردو در 14 سالگی به پدرش در بورس لندن پیوست و در آنجا با اصول اقتصاد آشنا شد.

ریکاردو(1823-1772)، اصطلاح رانت  را در کتاب‏"اصول اقتصاد سیاسی‏" به عنوان مفهوم تازه اقتصادی مطرح کرد. بنابر تعریف او رانت، عبارت بود از "عایدی حاصل از اختلاف زمین‏ها از لحاظ باروری‏".طبق نظریه ریکاردو"رانت زمین‏ متناسب است با اختلاف ارزشی که ناشی می‏شود از محصول حاصل در بدترین زمین که در کشور وجود دارد و محصول به دست آمده در زمین‏ موردنظر؛البته با فرض اینکه مقدار کار و سرمایه‏ به کار رفته در هر دو زمین مساوی باشد."

ریکاردو علاوه بر ارائۀ تئوری های مختلف اقتصادی، در سال 1819 نمایندۀ مجلس لنگلستان شد. آدام اسمیت بر این اعتقاد بود که اقتصاد پویا خارج از محدودیت های دولت باید فعالیت کند و هیچ کشوری نمی تواند همۀ کالاها و خدمات خود را تأمین کند. ظهور اندیشه های آدام اسمیت با دو واقعۀ بزرگ همراه بود؛ انقلاب صنعتی در دهۀ 1880 و انقلاب فرانسه 1789. بلکه یک کشور باید در تولید یک محصول فعالیت داشته باشد که در نهایت این نظریۀ آدام اسمیت به مزیت مطلق معروف شد.
اما ریکاردو انتقادی را بر آراء استاد خود وارد آورد. او معتقد بود مزیت مطلق نمی تواند گویای واقعیات اقتصادی و تأمین کنندۀ منافع کشورها باشد، لذا مزیت نسبی و تبادل آزاد در عرصۀ اقتصاد را عنوان کرد. ریکاردو در کنار آدام اسمیت، توماس مالتوس و جان استوارت میل یکی از تأثیرگذارترین اقتصاددانان نظریه پردازان مکتب کلاسیک است.

ویکی پدیا/ 18 آوریل
ترجمه: زهرا خدایی
26331
 

  دانلود