با تجربه کروش و ولاسکو، اریکسون را باید آورد

اریکسون می آید یا نمی آید؟ اما مهمتر از این مسئله، موج خبری است که همزمان با مذاکرات رویانیان با این مربی بزرگ صورت گرفته است؛ اینکه او مشکل اخلاقی داشته یا دارد! اریکسون مذاکرات رودروی خود را با سران پرسپولیس در کیش انجام داد و ظاهرا بر سر مبلغ قرارداد هنوز با قرمزها به توافق نرسیده است. در حالیکه به نظر می رسید از حضور مربی بزرگ در فوتبال ایران استقبال شود، اولین جرقه ها برای مخالفت با حضور اریکسون زده شد؛ همانطور که می رفت محرومیت کارلوس کروش توسط دادگاه cas مانع عقد قرارداد او و فدراسیون فوتبال شود. اریکسون مشکل اخلاقی دارد، در این شکی نیست اما آیا تمام آدم های این فوتبال عاری از مشکلات اخلاقی هستند؟ آیا در ایران کلا مشکل اخلاقی وجود ندارد؟ برخی از سایت ها سلسله وار از نکات تاریک زندگی این مربی نوشته اند ولی همین سایت ها هیچگاه به ابعاد فنی کار این مربی اشاره نکرده اند. کارلوس کروش و خولیو ولاسکو سرمربی تیم های ملی فوتبال و والیبال ایران دو نمونه زنده از تاثیر مربیان بزرگ در ورزش ایران هستند. اگر قرار بود به دید زندگی شخصی با این چهره ها برخورد شود، بی شک می توانست چندین و چند مانع چید اما آنچه در جریان حضور آنها اهمیت داشت، نه ابعاد زندگی شخصی شان بلکه، تاثیرشان روی ورزش ایران بود. کروش و ولاسکو حالا تبدیل شده اند به عامل تحریک ورزش. امروز والیبال با ولاسکو در میان غول ها، قد علم کرده در حالیکه اگر او به هر دلیلی نمی آمد، امروز نه موفقیت در مسابقات جهانی بلکه همان آسیایی نیز از سر والیبال ایران زیاد بود!
در چنین شرایطی، اخبار از احتمال حضور یک مربی بزرگ دیگر در فوتبال ایران خبر می دهند؛ اریکسون. اگر زندگی شخصی او را فاکتور بگیریم، از نظر فنی اریکسون مربی بزرگی است. او سرمربی تیم ملی مکزیک بوده، سال ها سرمربی تیم ملی انگلستان، سرمربی تیم ملی ساحل عاج. اگر اینها را هم فراموش کرده ایم، اریکسون را حداقل در قامت سرمربی تیم های بزرگی مانند بنفیکا، آ اس رم، فیورنتینا، لاتزیو و منچستر سیتی به یاد بیاوریم. آیا او بدون هیچ نکته فنی در تمام این تیم های بزرگ سرمربی بوده است؟ آیا اگر تمام مردم دنیا قرار بود مثل بعضی از ایرانی ها فکر کنند، اریکسون و نصفی از مربیان و بازیکن دنیا مربی بودند؟ او یک مربی بزرگ است و نامی. کسیکه می تواند بیاید و به سرعت پیشرفت فوتبال ایران کمک کند. بی شک زوج او و کروش می تواند بر این سرعت بیافزاید. اگر اریکسون نیاید، آیا کسی بهتر از او خواهد آمد؟ آیا بورا میلوتینوویچ می تواند نقش مردی مانند اریکسون را ایفا کند؟ بی شک تمام پاسخ ها منفی است. این مربی سوئدی با تمام بدی هایش، دوای آنچه را که ما می خواهیم دارد؛ بالابردن سطح فوتبال. بحث اصلی این است، مابقی به فرعیات بازمی گردد. اگر کروش و ولاسکو را باور کرده ایم، بهتر از اریکسون را نیز باور کنیم و برای حضور او در فوتبال ایران مانع نتراشیم. با این مربی بزرگ نه تنها تمام نگاهها به تهران و ایران جلب می شود بلکه می توان توقع داشت پرسپولیس از یک تیم حالا آماتور، تبدیل به یک باشگاه حرفه ای شود؛ با امکاناتی که اریکسون با نام خود برای این باشگاه می آورد.
251 43